Geen categorie

Om te beginnen de beste wensen voor 2024! Het begin van het nieuwe jaar leek me een goede gelegenheid om een update te geven over het schrijfproces van het tweede boek, De laatste Adalgar. Het is helaas een traditie aan het worden dat er soms lange periodes geen blogposts verschijnen. Daarom is mijn goede voornemen dit jaar om daar verandering in te brengen. Dit keer is er goed en slecht nieuws.

Ik begin maar gelijk met het slechte nieuws, dan hebben we dat gehad. Het gaat langer duren voordat De laatste Adalgar verschijnt. De beoogde release van eind 2024 wordt met een jaar opgeschoven naar eind 2025. Hierdoor schuift ook de beoogde release van het derde boek – De legende van Novak – een jaar op naar eind 2028. Ik heb simpelweg meer tijd nodig om het tweede boek te voltooien, voordat het naar proeflezers kan gaan en de redactionele fase van start gaat.

Het goede nieuws is dat het tweede boek ondanks de vertraging gestaag vordert. Uiteraard minder snel dan gehoopt, maar het boek krijgt steeds meer vorm. Oude bekenden en nieuwe personages hebben elkaar ontmoet en zijn vertrokken op een avontuur vol gevaar en mysterie. Ook komen locaties aan bod die in het eerste boek terloops worden genoemd en een grotere rol spelen in het vervolg. Zoals de vreemde tussenwereld de Leegte. Ondanks dat de naam anders doet vermoeden is dat geen verlaten wereld. Hieronder een eerste visuele glimp van deze geheimzinnige wereld.

Wat er precies aanwezig is in de Leegte blijft voorlopig in nevelen gehuld. Daar moet je nog eventjes geduld voor hebben. Het wordt in de proloog van het boek uit de doeken gedaan, dat kan ik wel alvast verklappen.

Binnenkort meer!

Jan

 

Ook dit jaar is er weer een leuke aanbieding voor de feestdagen! Het e-book van Gevleugelde Duisternis is van 24 november t/m 31 december 2022 met korting te koop voor slechts € 6,99. De aanbieding geldt alleen voor het e-book (e-Pub), te bestellen via o.a. Bol.com en de Kobo Store.

Stel je eens een kleine kamer voor in een donkere kelder van een boerderij. Een kamer die twaalf jaar dicht is geweest. Met een massieve deur van staal en meerdere, zware sloten. Terwijl de wereld vrolijk doorgaat buiten wacht de inhoud van deze kamer geduldig af. De eigenaar van de kamer passeert de deur sporadisch wanneer hij in de kelder moet zijn. Hij negeert deze vaak, maar dat lukt niet altijd. Soms werpt hij er een vluchtige blik op. De gedachte die volgt na een dergelijke blik is vrijwel altijd dezelfde: hij hoopt vurig dat hij de deur nooit meer hoeft te ontgrendelen. In zijn hart weet hij echter wel beter. Vroeg of laat gaat die deur weer open. Slechts een kwestie van tijd.

Helaas voor Yorick Novak is de tijd aangebroken om de deur te ontgrendelen wanneer we hem weer ontmoeten in De laatste Adalgar, het vervolg op Gevleugelde Duisternis. Precies twaalf jaar nadat hij en zijn vrienden de familie Adalgar naar de eeuwige jachtvelden stuurden. De inhoud van de kamer? Een zware kluis die in het gewapend beton van de keldervloer zit verankerd, waarin slechts drie voorwerpen liggen: Yoricks revolver en twee oude boeken, waaronder een bijzonder exemplaar dat gebonden is in donkerrood leer met de graveerde letters GD op de kaft.

Het is het begin van een avontuur waarin Yorick voor nieuwe gevaren en lastige keuzes komt te staan. Oude en nieuwe vrienden passeren de revue in het verhaal en Yorick ontdekt meer over zijn mysterieuze verleden. En dan is er ook nog een Adalgar die in leven blijkt te zijn, waaraan het boek zijn titel dankt. Wie en waarom? Dat ga ik niet verklappen.

Natuurlijk is het allemaal vervelend en tragisch voor die arme Yorick. Ik gun het hem zo om zijn gezinsleventje in alle rust voort te kunnen zetten op zijn boerderij. (En ja, hij brouwt inmiddels zijn eigen bier, niet onverdienstelijk moet ik zeggen.) Maar stiekem vind ik het net iets leuker om Yoricks leven overhoop te gooien en hem het vuur aan de schenen te leggen de komende jaren.

Nu deze kleine tip van de sluier is opgelicht – het tweede boek speelt zich twaalf jaar later af, voor wie het nog niet heeft begrepen – ga ik weer verder met schrijven. Het is ontzettend leuk om in het gezelschap van oude bekenden te zijn.

Tot een volgende blogpost!

Jan