Blog

Een nieuw jaar,  dus hoog tijd voor weer een belangrijke update over het boek!

Het boek zit momenteel in de redactionele fase. Er vinden geen wereldschokkende veranderingen plaats, maar er worden wel een aantal zaken die nog niet helemaal lekker lopen aangescherpt. Het zijn allemaal punten die aangedragen zijn door een belangrijk groepje mensen: de testlezers.

Afgelopen najaar is het boek namelijk door een aantal testlezers gelezen, wat een spannend moment was voor mij als beginnend schrijver. Je hoopt dat mensen het boek leuk vinden, en zo niet, dat ze het dan in ieder geval wel uitgelezen hebben en met bruikbare feedback komen. Maar wat je ook hoopt, het wachten op de feedback blijft zenuwslopend.

Ik had een vragenlijstje gemaakt voor de lezers, maar een gezamenlijke bijeenkomst in een café in Utrecht was het belangrijkst: een middag waarbij iedereen zijn zegje kon doen. De testlezers waren gelukkig enthousiast over het boek. Uiteraard hadden ze ook de nodige kritiek. Het waren grotendeels dezelfde kritiekpunten, waardoor ik aan de slag kon met het aanpassen van specifieke stukken in het boek.

Het blijft soms lastig om verbeterpunten te onderscheiden van persoonlijke smaak, maar ik ben blij dat mijn testlezers met eerlijke en bruikbare feedback kwamen. Als schrijver doe je uiteraard alleen iets met de punten waar je het mee eens bent, het blijft tenslotte jouw werk, maar meestal weet je al welke stukken in je boek nog aangescherpt moeten worden. Het is prettig als je eigen vermoedens dan bevestigd worden via je testlezers, als een second opinion.

Ik had deze fase van het schrijven natuurlijk graag gedaan in samenwerking met een uitgever, maar tot dusver is het boek helaas nog niet opgepikt door een uitgever. Afwijzingen horen er helaas bij, zeker als je begint als schrijver. Wel weer een belangrijke les geleerd: voortaan eerst testlezers, dan het inzenden naar de uitgever. Al doende leert men, zullen we maar zeggen.

Het plan is nu om het boek rond de zomer in te zenden naar een aantal kleine uitgevers die ik interessant vind. Mocht ook dat niets worden, dan zal ik het boek in eigen beheer gaan uitgeven. Net zoals bij het maken van een film, moet je bij het schrijven van een boek een lange adem hebben. Dat er inmiddels mensen zijn die het boek met plezier hebben gelezen, is een fijne motivatie tijdens deze laatste fase van het schrijven.

Jan

Het is een tijdje stil geweest rondom het boek, maar daar komt langzaam weer verandering in. Op dit moment ben ik nog steeds bezig met het benaderen van uitgevers en dat is helaas een lang proces, waar veel wachten bij komt kijken.

Als goedmakertje voor de lange radiostilte, presenteer ik vandaag een kort verhaal: Nieuwe Schoenen, een heuse prequel. Het maakt geen onderdeel uit van het boek, maar het speelt zich wel af in dezelfde wereld, lang geleden, toen alles nog koek en ei was. Min of meer. Veel leesplezier.

Jan

Het is vandaag maandag 24 april 2017. Het begin van een nieuwe week. Voor mij is het de dag waarop het manuscript van Gevleugelde Duisternis eindelijk de wijde wereld in is gestuurd. De wereld van de uitgever welteverstaan. Vanaf vandaag is het niet meer mijn verhaal, maar dat van degene die het leest.

Het voelt aan alsof ik de zijwieltjes van een kinderfiets heb gehaald en de bestuurder een duwtje in de rug heb gegeven. Ik stel het me trouwens wel voor met een jong en nerveus draakje op de fiets, die net bij de pedalen kan met zijn achterpoten, maar zich met zijn vleugels goed in balans weet te houden. Hij zwalkt nog, maar hij komt op eigen kracht vooruit.

Aan de ene kant ben ik op dit moment opgelucht: ik ben ontzettend blij en ook trots dat het me gelukt is om een langgekoesterde droom te verwezenlijken. Het leek er heel lang op dat het boek er nooit zou komen en nu is het er eindelijk. Dat het voltooid is, is een mijlpaal, maar niet het belangrijkst. Dat is het feit dat ik er persoonlijk heel blij mee ben. Ik heb het verhaal kunnen vertellen wat ik wilde vertellen: een avontuurlijk en eigenzinnig verhaal met zwarte humor en interessante personages, die goede bekenden van mij zijn geworden door de jaren heen.

Maar aan de andere kant voelt deze dag ook heel raar. Mensen gaan er van alles van vinden en dat maakt me ook nerveus. Die spanning heb ik uiteraard ook wanneer ik mijn films voor het eerst vertoon aan een publiek, maar gezien het schrijven van een boek onbekend terrein is voor mij, is dit toch even iets spannender. Het scheelt uiteraard wel dat ik mezelf ook onder het publiek reken waar ik het voor schrijf, dus in die zin heb ik al de nodige kritiek over me heen had gehad.

Wat fijn is, is dat ik de komende tijd andere projecten heb waar ik aan kan werken. Ik val dus niet gelijk in een zwart gat creatief gezien, maar ik ga de personages uit het boek wel missen. Ze zijn nu niet meer van mij, maar van de lezer, in wiens hoofd ze hopelijk tot leven komen.

De komende maanden is het dus afwachten geblazen, want het duurt een paar maanden voor je een reactie krijgt van een uitgever. Het enige wat ik kan doen, is hopen dat dat nerveuze draakje met zijn fietsje vrolijk door blijft trappen en uiteindelijk opstijgt. Hij heeft niet voor niets vleugels.

Jan