Auteur: Gevleugelde Duisternis

Lang geleden, ergens in het jaar 2003, verschenen in een schetsboek de allereerste tekeningen die de basis vormen van wat uiteindelijk Gevleugelde Duisternis zou worden. Voor 2003 krabbelde ik ook al soms tekeningen in schoolschriften op de middelbare school, maar in dat jaar kocht ik een dummyboek waarin ik paginavullende tekeningen ben gaan maken. Voor mij vormt de aanschaf van het schetsboek het échte beginpunt. 

Een van de eerste tekeningen die op papier is gezet, is de onderstaande tekening, met de titel De Regen. Niet alle schetsen voorzag ik van een titel, maar deze wel. Een titel die ik goed vond passen bij het beeld van een enorme zwerm draken, die met dichtgeklapte vleugels op een doelwit afstormt op hoge snelheid. Een eerste levensteken van de groep draken waaraan het boek zijn titel ontleent.

‘De Regen.’  Ruwe schets uit 2003.

Ondanks dat het een ruwe schets is, vind ik het nog steeds een sterk beeld dat de aandacht trekt. Door de kadrering, de hoek waarmee de figuren omlaag suizen en de diepte die wordt gesuggereerd. Het komt heel dicht in de buurt van het beeld dat ik lang geleden ooit voor me zag. 

De schetsen waren een manier om de wereld van het verhaal vorm te geven. Veel ideeën waren voor mij ook gelijk beelden in een bepaald perspectief. Dus in plaats van deze ideeën op te schrijven, maakte ik schetsen. Van zowel de belangrijkste personages als de locaties. Vanuit die tekeningen ben ik vervolgens gaan opschrijven wat het voor personages en locaties waren. En zo vond er om de zoveel tijd een overgang plaats van een tekening naar geschreven woorden.

Na verloop van tijd is het maken van tekeningen steeds minder geworden en uiteindelijk helemaal gestopt. Iets uitschrijven vond ik steeds prettiger om te doen en kostte ook minder tijd dan het maken van tekeningen. Aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant een goed teken, gezien ik bezig was met schrijven. 

Als ik naar de bovenstaande tekening kijk, blijf ik het nog steeds bijzonder vinden dat het boek ooit zo is begonnen. Daarom zal ik bij de boekpresentatie ook iets vertellen over de totstandkoming van het boek, aan de hand van een aantal schetsen. Een verhaal over hoe een verzameling potloodtekeningen is veranderd in een boek van 355 pagina’s. 

Jan

Ik denk dat Gevleugelde Duisternis er niet zou zijn geweest zonder muziek. Iets dat vrijwel altijd aanwezig is wanneer ik schrijf. En dat kan van alles zijn: van filmmuziek tot pop en rock. Alles passeert zo’n beetje de revue, afhankelijk van mijn stemming en wat ik aan het schrijven ben. Soms is het puur als achtergrondruis nodig, soms bewust als ondersteuning bij het schrijven van een bepaald hoofdstuk. Met de release van het boek in zicht, leek het me hoog tijd om een blog te wijden aan een album dat veel voor mij heeft betekend.

Een album dat ik vaak heb gedraaid tijdens het schrijven: het debuutalbum Audioslave van de gelijknamige band. Van alle muziek die ik heb beluisterd tijdens het schrijven, is dit album er vanaf dag één bij geweest. En dan hebben we het over het jaar 2003, toen het boek nog geen boek was, maar een paar ruwe tekeningen in een schetsboek. Het beluisteren van het album is net als het boek zelf door de jaren heen geëvolueerd: van cd naar iPod en vervolgens Spotify. Iets wat me bijna bejaard doet voelen.

Het album staat vol met sterke rocknummers, variërend van groots tot ingetogen en melancholisch. Nummers die naar mijn mening allemaal iets krachtigs hebben: in de opbouw, songteksten of in een combinatie van die twee. Filmisch is de muziek ook, want de nummers roepen altijd gelijk beelden op bij mij.

In plaats van mijn favoriete nummers uitvoerig te bespreken, beperk ik me in deze blog tot één nummer. Als er een soundtrack bij het boek zou verschijnen, zou deze beginnen met dat nummer. Een nummer met de toepasselijke titel Set It Off.

Set It Off is een nummer dat abstract begint, met psychedelisch gitaarwerk van gitarist Tom Morello. Even vraag je je af wat er in godsnaam allemaal aan de hand is en hoe het verder gaat verlopen. Maar wanneer de intro van het nummer eindigt met een langgerekt gitaarakkoord en de drummer luidruchtig zijn intrede doet samen met een opkomende kreet van zanger Chris Cornell, barst het nummer op bombastische wijze los. Het breekt uit zijn voegen en komt tot leven. Dat gebeurde in ieder geval bij mij in 2003, toen ik het nummer voor het eerst hoorde. En nu, bijna zeventien jaar later, gebeurt het nog steeds.

Het is een nummer dat je kan zien als een protestlied – het zou gaan over de WTO-rellen in Seattle in 1999 – maar het mooie aan muziek is dat je er een eigen betekenis aan kan geven. Puur door wat het bij je oproept. En dat is altijd subjectief.

Voor mij betekent Set It Off de kickstart van een lange en gevaarlijke tocht voor het hoofdpersonage van mijn boek: Yorick Novak. Iemand die voor zijn jonge leeftijd al veel heeft meegemaakt. Iemand die ondanks zijn gebreken probeert om de wereld een betere plek te maken. Ook al moet hij daar een groots vuurwerk voor ontketenen. En dat sluit prima aan bij het refrein van het nummer:

Set it off, set it off now children
Set it right
Set it off, set it off now children
Alright
Set it off, set it off now children
Set a fire
Set it off, set it off now children

Extra punten scoort het album ook met de stijlvolle cover. Een grote versie van het logo van de band – een vlam – geportretteerd in een desolaat landschap.

En wat betreft een soundtrack voor het boek: er wordt gewerkt aan een afspeellijst op Spotify, die de officiële onofficiële soundtrack van het boek vormt. Muziek die tijdens het schrijven de soundtrack vormde. Wordt vervolgd dus.

Jan

 

De boektrailer voor Gevleugelde Duisternis is vandaag online verschenen! Een spannende en sfeervolle trailer met een episch tintje.

Persoonlijk ben ik een liefhebber van de mysterieuze trailer of teaser, die niet veel weggeeft. Een trailer die prikkelt en nog iets aan de verbeelding overlaat. Iets wat zeldzaam aan het worden is, gezien veel trailers van films en boeken tegenwoordig de neiging hebben om een complete synopsis te zijn, met een compilatie van vrijwel alle hoogtepunten en plotwendingen.

Bij verschillende korte films die ik in het verleden heb gemaakt als filmmaker, heb ik altijd zelf de trailer gemaakt. En dat zou ik ook niet graag uit handen geven. Ik heb als maker altijd een duidelijk beeld van wat ik in de trailer wil hebben, wat de essentie is van de film. En – nog belangrijker – hoe de trailer de toonzetting van de film duidelijk maakt.

Dat resulteerde bij mijn films altijd meer in teaser trailers dan complete trailers, maar ze doen wat ze moeten doen: het introduceren van de setting, de hoofdpersonages en de opzet van het verhaal. En hopelijk zorgen ze ervoor dat je de film wilt zien.

Hetzelfde geldt voor deze boektrailer. Ook deze trailer heb ik zelf bedacht en gemonteerd, met als doel uiteraard mensen nieuwsgierig te maken naar het boek.

En voor wie zich nog afvraagt hoe het geluid van een vuurspuwende draak tot stand is gekomen: een tijger, beer en gasbrander vormen het bijzondere drietal dat het geluid heeft mogelijk gemaakt.

Jan